5
Сярэдні: 5 (2 галасоў)

Когда-то давно мне рассказывали о Хиросиме и Нагасаки, о том, как погибал человек, а тень оставалась, как умирало в страшных муках все живое в адском огне ядерных бомб. Я понимала, что это ужасно, понимала умом, но не сердцем. Боль японских городов казалась далекой и чужой. "Хорошо, что не у нас Хиросима", — думала я. И вот случилось.

5
Сярэдні: 5 (4 галасоў)

Цяжка апісаць той стан душы, які не пакідае мяне ўжо некалькі гадоў. А з таго чорнага дня іх прайшло восем. Ды ўвесь гэты час нікуды не схавацца, нікуды не збегчы ад роспачнага болю, ад горкай самоты. Нават у снах... Ноч за ноччу наплываюць яны, будзяць успамін аб роднай Чэрыкаўшчыне, вярэдзяць душу і сэрца.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Когда я слышу о Чернобыле, мне вспоминается ужасный сон, не досмотрев который, я проснулась вся дрожа. Он потом еще долго пугал и преследовал меня.

5
Сярэдні: 5 (2 галасоў)

Сонца такое яркае-яркае. Здаецца, яно ўсміхаецца кожнай травінцы, кожнаму дрэўцу. I я — маленькі хлапчук — сярод гэтай ідыліі забаўляюся з кветкамі. Кветкі — мае сябры. А іх навокал безліч. Я размаўляю то з гордымі рамонкамі, то з пяшчотнымі валошкамі. Залатыя пчолкі, цалуючы кожную кветачку, падміргваюць мне. Потым чую срэбны голас званочка. Я з усіх ног бягу да яго.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Над полем узнялася рознакаляровая вясёлка, сонейка шчодра мые цёплым вясновым дожджыкам свае промні, а невялікі хлопчык, бегаючы басанож па цёплай зямлі і ўзнімаючы над галавой рукі, як бы ловячы крыштальныя кроплі дажджу, прыпявае: "Дожджык, дожджык, сыпані, я паеду на кані!" Амаль у той жа момант голас яго задрыжаў, захліпнуўся плачам.

5
Сярэдні: 5 (5 галасоў)

Лепшыя гады свайго жыцця я правяла ў Дзям'янках. Гэтая вёска ў квецені яблынь, груш, сліў, вішань мроіцца мне і цяпер.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Летят перелетные птицы
В осенней дали голубой.

Эту песню Михаила Исаковского я всегда вспоминаю, когда надо мной пролетают птицы, оглашая небо прощальными криками. И мне становится грустно.

Но когда они весной летят обратно к своим гнездовьям, мне хочется поцеловать каждую крылатую гостью.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Все было: и луг манил к себе, где часто я проводил свое время с друзьями, и лес зазывал в грибное царство. Но все это осталось в прошлом.

В нашей деревне Михновичи радиация достигла 5 кюри. Если сравнить, как было раньше и что стало теперь, можно сказать: Чернобыль забрал у нас покой, надежду на будущее, веру в счастье. Настоящее похоже на страшный бред.

0

О, краіна шчасця, родная матулька,
О, краіна ясных, незабыўных дзён!
На шырокім свеце не знайду прытулку,
Не прывыкну сэрцам да чужых старон!

0

Сваім дзіцячым розумам я не магла ўсвядоміць трагедыі Чарнобыля. Была нават радасць ад таго, што можам усёй школай некуды паехаць і пабыць пэўны час без строгага бацькоўскага нагляду.

0

...Когда мама пришла от врача и рассказала все, мне, наверное, логично было бы заплакать: "Мамочка! Почему я? За что?". Но поскольку мама сделала это за меня: расплакалась, по-детски вытирая глаза ладонями, и все спрашивала: "Оленька! Ну почему ты? Почему ты должна умереть?" — мне осталось только, сжав губы, растерянно промолчать. Я не знала, что мне делать: я еще никогда не умирала.

5
Сярэдні: 5 (2 галасоў)

Колькі дзён мінула з тае чорнае ночы, а гэты боль, што пасяліўся ў сэрцы, не адпускае. Магчыма, ён стаў не такім вострым і пранізлівым, але ў душы ўсё роўна няма спакою.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Я хочу рассказать историю, услышанную мною из уст человека, побывавшего в зоне, но немного позже, уже после выселения людей.

"...Я работал тогда шофером, — рассказывает он. — Однажды утром в дверь позвонили:
— Вы гражданин такой-то? — спросил высокий, коренастый мужчина в форме милиционера.
— Да, это я. А в чем, собственно, дело?

0

Быў месяц красавік. На дрэвах у садах набухлі пупышкі. А на бярозах і арэшніку ўжо віселі коцікі. Паказалася зялёная траўка. Чыстае паветра пералівалася струменямі. У высокім блакітным небе чуліся галасы жаўрукоў. Сваім спевам яны віталі прыход вясны.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Мой родны кут, як ты мне мілы!..

Якуб Колас

0

Я читал книгу В. П. Антонова "Уроки Чернобыля". В ней автор прямо говорит, что эта трагедия не столько экономического, сколько нравственного плана. В обществе до Чернобыля усилились эгоизм, равнодушие, безответственность, безынициативность, появилась порочная психология: "Наверху все знают, мы только выполняем". Чернобыль — расплата за все.

0

Чарнобыль... Многія не разумеюць, чаму пры гэтым слове ў некаторых на вочы набягаюць слёзы. Я таксама да нейкага часу не разумела.

3
Сярэдні: 3 (2 галасоў)

Обнаженные нервы земли
Неземное страдание знают.

Владимир Высоцкий

...И зазвучал до боли родной, далекий голос: "Мне трудно дышать, Ладочка..."

Я забормотала во сне: "Бабушка... Не уходи, умоляю. Ведь я так люблю тебя! Нам нужно поговорить о многом впервые и всерьез".

"Ты слышишь, Ладочка, как дрожит земля?"

0

...Для меня родина начиналась с
самого глухого уголка Полесья...
Приезжая сюда, я знал, что
теперь я дома.

Якуб Колас

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Мае бацькі любілі вандраць па роднай Беларусі, пабывалі разам са мной у многіх блізкіх і далёкіх куточках. Што мяне больш за ўсе ўразіла ў час падарожжаў, што кранула? Гэта помнікі: помнікі ваеннай гісторыі, помнікі воінам-вызваліцелям, партызанам, землякам, якія змагаліся за нашу будучыню.

У помніках — трагедыя вайны. А зараз да гэтай трагедыі далучылася яшчэ адна — Чарнобыль.

5
Сярэдні: 5 (3 галасоў)

Наша дрэва славянства
Чарнобыльскім дротам абвіта...
Таіса Мельчанка

Так, мы маем справу са з'явай, на якую я за восем год наглядзелася.

5
Сярэдні: 5 (1 голас)

Аднойчы ўзышла над маёй краскай-Беларуссю чорная зорка Чарнобыля, цяжарам легла на душы, жудасным болем адбілася на тварах дзяцей. Восемдзесят шосты... Што ж ты зрабіў з маёй зямлёй пад белымі крыламі? Ці мала было табе, Божа, смяротных і жудасных званоў Хатыні? Ці мала палегла ў цяжкіх бітвах? Ці мала было нам Курапатаў? Што ж ты нарабіў, Божа?

0

Радыяцыя паступае да нас, у жыццё, з касмічных промняў, ад радыеактыўнай горнай пароды ды з Іншых прыродных крыніц. Яна няўлоўная для органаў пачуццяў. Паражэнне наступае тады, калі радыеактыўныя рэчывы распадаюцца і часцінкі распаду пранікаюць у клеткі, выклікаючы ў іх структурныя змены.

Аўтары
Лічыльнікі
Раім наведаць

Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Як нас знаходзяць
-