Лямант
Ваша адзнака: Нет Сярэдні: 4.9 (7 галасоў)

1

Зноў,
Як на дасвецці чалавецтва,
Чалавеку ўпуджанаму трэба,
Затаіўшыся,
Баяцца неба,
Біць паклон счарнелай галавешцы,
Што пакінула ад саду полымя.
Не святлець ад радасці,
Як з поўнымі
Вёдрамі
Дарогу пераходзяць,
Бо і чыстая вада зашкодзіць
Можа,
Хоць і прадзеды і ўнукі
Гаварылі на сваім раду:
Няма нічога
Брудней за рукі,
Няма нічога
Чысцей за ваду –
Вада падыме травы нямыя
І нас у шлях наш апошні абмые.
Калі віталі раней маладую,
Дык пажаданку казалі такую:
Будзь здарова, як карова,
І багата, як зямля,
І пладліва, як свіння,
А тут і зямля
Заглынула атруту,
Панюхаць боязна
Мяту-руту.
Нельга радавацца сырадою,
Бо заручаны сырадой з бядою.
Не заручаны –
Атручаны.
І матчына малако святое
У сабе нешта тоіць не тое.
Няўжо
І Млечны Шлях атруціцца,
Пакуль зямля наша
Цяжка круціцца?
Няўжо гэта людзі павінны
Зіхоткай хмурыны,
Зямлі і вады,
Як бяды,
Як духу злога,
Баяцца
Пад чорнымі крыламі слова
Радыяцыя?
Мы адракліся ад свету старога,
Атрэслі яго, як пыл,
З нашых ног.
Дарагою была перамога,
Аніякі нас вораг не змог.
Няўжо гэта ў радыеактыўным пыле
Задыхнуцца нашыя песні,
Нашыя казкі, былі?
І ўсё жывое ў вочы свяціл
Зямля атрасе, як пыл?

2

Як з гнязда бяды
Птушанят,
Развозяць па ўсёй краіне
Палешучкоў
З галавы да пят,
Беларускі ласкавы пагляд
Васільком зацвітае
Сінім.
І страха была,
Чарано было,
І было святла
Да Чарнобыля.
І накормлены,
І прытулены,
А ля Гомеля
Рукі матуліны
Хочуць гладзіць
Галоўкі кудлатыя.
Абміні іх, бальніца,
Палатамі!
А пачуюць мову дзядоў,
Зацвіце, як дома, дзядоўнік,
З сёл далёкіх,
Насупленых гарадоў
Павядзе да босых слядоў
Дух вяртання –
Вечны вандроўнік.
Кім жа вернуцца
І калі,
Перабыўшы вырай нязолкі,
На сваю зямлю,
Дзе раслі,
Дзе паверылі роднай зямлі.
Да бусла,
Да шпака,
Перапёлкі?

http://кредит-в-москве.рф/ онлайн заявка на кредит в несколько банков сразу.

Аўтары
Лічыльнікі
Раім наведаць

Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь